Ո՞վ է պատասխան տալու...
Ո՞վ պիտի պատասխան տա մեր որդիներին այսօրվա արածի համար... Միանշանակ մենք... Շատերը կարող են հարցնել` <<իսկ ի՞նչ է կատարվում>>: Իսկ ես հեգնական ժպիտով պիտի պատասխանեմ`
-Ոչի'նչ, ուղղակի մեր հասարակությանը հասցրել են /կամ ինքներս ենք հասցրել/ այն աստիճանին, որ քաղքենիությունը դարձել է հումոր, որ կյանքի նպատակը դարձել է նյութապաշտությունը եւ նյութականին ձգտելը, որ միջոցը դարձել է նպատակ...
Մեր երեխաներին հո չենք պատասխանելու, թե հասարակությունն էր այդպիսին, հասարակությունն էր մեղավոր.... ԱՅՍՕՐ ՊԵՏՔ Է ԱՊՐԵՆՔ ԱՅՆՊԵՍ, ՈՐ ՄԵՐ ԵՐԵԽԱՆԵՐԻ ԱՌՋԵՒ ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒՆԵՆԱՆՔ ԲԱՑ ԵՒ ՀՊԱՐՏ ՃԱԿԱՏՈՎ ԿԱՆԳՆԵԼՈՒ... ՄԵՆՔ ՄԵՐ ՁԵՌՔՈՎ ՈՒՐԻՇԻ ՀԱՄԱՐ ՔԱՆԴՈՒՄ ԵՆՔ ԱՅՆ ՀԱՍԱՐԱԿԱՐԳԸ, ՈՐՈՒՄ ՄԻ ՔԱՆԻ ՏԱՐԻ ՀԵՏՈ ՊԵՏՔ Է ԾՆՎԻ, ՀԱՍՏԱՏՎԻ ՈՒ ԿԱՅԱՆԱ ՄԵՐ ԵՐԵԽԱՆ... ԵՒ ԵԹԵ ՄԻ ՕՐ ՄԵՆՔ ԴԺԳՈՀԵՆՔ ՄԵՐ ՈՐԴԻՆԵՐԻ ՍԵՐՆԴԻ ՄԻՋԱՎԱՅՐԻՑ, ԲԱՐՔԵՐԻՑ ՈՒ ՍՈՎՈՐՈՒՅԹՆԵՐԻՑ, ՉՊԵՏՔ Է ՈՉ ՄԵԿԻՆ ՄԵՂԱԴՐԵՆՔ ԴՐԱՆՈՒՄ, ՔԱՆԶԻ ՄԵՆՔ ԵՆՔ ԱՌԱՋԻՆ ՄԵՂԱՎՈՐԸ, ՈՐՈՎՀԵՏԵՒ ԱՅՍՕՐ ՀԵՆՑ ՄԵՆՔ ԵՆՔ ՁԵՒԱՎՈՐՈՒՄ ԱՅԴ ՄԹՆՈԼՈՐՏԸ... ՄԻ ՔԻՉ ՄՏԱԾԵՔ... ՀԱՎԱՅԻ ՄՏՔԵՐ ՉԵՄ ԱՍՈՒՄ...
0 comments:
Post a Comment